Dit borduursel, oorspronkelijk deel van een aurifries dat een koorkap sierde, verbeeldt het sterfbed van Willibrord. De bisschop ligt opgebaard in een ruimte die sterk op een kerk lijkt, met een slaapmuts op en een comfortabel kussen in de rug. Een geestelijke reikt hem een kaars aan. Voor het bed zitten twee monniken die uit de bijbel lezen en de rozenkrans bidden. Een priester met een wijwaterkwast staat ernaast.

Al snel na zijn dood ontwikkelde Willibrords graf in Echternach zich tot een belangrijke bedevaartsplaats. Allerlei gelovigen bezochten de plek in de hoop op genezing. Willibrords biograaf Alkwin vertelt over een vrouw die al jaren verlamd was en na een bezoek aan het graf lopend huiswaarts keerde. Het schijnt dat het graf in de 12de eeuw volhing met krukken en wassen ledematen, achtergelaten als dank voor genezing. Ook hingen er ijzeren boeien, van ex-gevangen die er boete hadden gedaan.