De Romeinen die in het Utrechtse gelegerd zijn, gebruiken amforen als ‘fles’, om allerlei vloeibare zaken in te bewaren én te vervoeren: olijfolie, garum en de veelgedronken acetum (zure wijn).
Leuk om te weten: Erfenis van de Romeinen
Puntig

Deze langgerekte amfoor heeft een puntige onderkant, zodat hij rechtop in de grond kan worden gezet. Zulke grote amforen als deze dienen vrijwel zeker als wijnamfoor, die standaard een inhoud van 26 liter hadden. Vormden amforen in Italië zelf een typische wegwerpverpakking, in onze noordelijke streken werden de kruiken vaak hergebruikt. Ook in diverse inheemse nederzettingen zijn de scherven teruggevonden.

Mastvoet van een schip.
Hergebruik
De amfoor is mogelijk mét inhoud per schip vanuit het mediterrane gebied of uit Zuid-Duitsland bij het castellum Laur(i)um in Woerden terechtgekomen. Maar meestal reist wijn in de Romeinse tijd per houten fust en wordt dan na aankomst pas in amforen overgeschonken. De bijna twee meter hoge houten vaten worden vervolgens weer hergebruikt als versteviging van waterputten. Resten van zo’n 'wijn'put zijn bijvoorbeeld gevonden bij de inheemse nederzetting in Houten-Tielland.
Luxe import

Hoewel Romeinen gewend zijn in den vreemde van de nood een deugd te maken, en de hier gelegerde soldaten een beroep doen op plaatselijke producten als rundvlees en gerst, zijn ze voor veel voedsel afhankelijk van import. Omdat in het natte Utrechtse rivierengebied geen wintertarwe kan groeien, laat het leger broodtarwe en spelt uit het zuiden komen. Evenals typisch mediterrane producten als olijven, vijgen en perziken; de pitten zijn hier teruggevonden. De legerleiding trakteert zichzelf op verfijnde delicatessen van ver, zoals conserven van zanglijsterborstjes en ingemaakte vis, in verzegelde potten. Ook in den vreemde houden de decadente Romeinse eetgewoonten stand:

Romeinse voorraadpot.
Romeins burger: ‘Ik heb er genoeg van om temidden van wilden te leven!

(…)

Zijn vrouw: ‘Ze zijn best aardig en de vis wordt elke dag goedkoper. Je krijgt nu bij aankoop van een vis een antiquiteit cadeau…en bij aankoop van een antiquiteit een vis.. Kom, aan tafel!

We hebben vandaag geconfijte sardientjes, makreeloogjes in gelei en ansjovisjam, net zoals in Rome.’

Hij: ‘Ahhhhh…Rome!’

Pok! pok! pok! ‘D’r…d’r wordt geklopt!’

Zij: ‘Altijd hetzelfde liedje als je net aanligt! Ga vlug even kijken schat…anders wordt de octopuscompote koud!’

Goscinny en Uderzo, Een avontuur van Asterix de Galliër: De Romeinse lusthof, Parijs/ Amsterdam 1971/1973, p. 38.

Wijn
De Romeinen kennen diverse wijnsoorten, van jong en zuur tot oud en stroperig. De vinologie verkeert echter nog in een primitief stadium. Wijn bederft bijvoorbeeld snel en wordt op tamelijk ruwe wijze 'verbeterd': door de drank te roken, bijvoorbeeld. Ook worden er allerlei kruiden en harsen - net als bij de Griekse retsina - aan toegevoegd om een betere smaak te krijgen. Net als tegenwoordig wordt oude wijn echter zeer gewaardeerd. Interessant is dat de Romeinen met de simpele productiemethoden in staat zijn om drinkbare wijnen van wel 30 jaar oud te produceren. Overigens wordt wijn in de Romeinse tijd altijd verdund met water gedronken: vinum. Ongemengde wijn - merum - drinken geldt als gevaarlijk en leidt tot krankzinnige losbandigheid.
Leuk om te weten: Erfenis van de Romeinen 

De konijnen in ons land zijn waarschijnlijk een overgebleven importproduct van de Romeinen, evenals als het damhert, de ezel, het parelhoen en de wijngaardslak.